Amerikan basını, özellikle NBC, savaşın ilk günlerinde yaşanan beklenmedik bir olayı kısa süre önce kamuoyuna aktardı.
Bu kaynakların ifadelerine göre, İran Hava Kuvvetleri’ne ait iki F‑5 savaş uçağı yaklaşık 70 yıllık, artık modern sayılmayan bu platformlar aktif durumdaki Patriot sistemlerini aşarak Kuveyt’teki bir Amerikan üssünü bombaladı ve herhangi bir hasar almadan Buşehr’deki altıncı hava üssüne geri döndü.
AEI düşünce kuruluşunun tahminlerine göre 5 milyar doları aşan bir altyapı hasarına yol açan bu saldırı, modern F‑35, F‑18 ve F‑16 gibi ileri teknoloji uçakların karşısında bile, doğru taktik ve tecrübeyle beklenmedik sonuçların ortaya çıkabileceğini gösterdi.
Bazı Amerikan yayınlarına göre bu başarının kilit noktası, son derece alçak irtifa 50 feet’in altında ve deniz seviyesine yakın uçuştu. Bu, onların ifadesiyle ancak çok az pilotun gerçekleştirebileceği bir manevraydı. Patriot radarları orta ve yüksek irtifadaki hedefleri izlemek üzere tasarlandığından, radar ufkunun altında uçmak yer eğriliği ve çevresel unsurlar sayesinde uçağın izini gizleyebiliyordu. İranlı pilotlar bu kör noktaları ustalıkla kullanmayı başardı.
Amerika, gelişmiş hava filosuna radara düşük görünürlüklü F‑35 ve F‑18 Super Hornet gibi uçaklara rağmen, normalde müzelerde sergilenen F‑5’in bu derece riskli bir operasyon gerçekleştirmesini beklemiyordu. Muhtemelen tanıma ve savunma sistemleri, F‑5’i düşük tehdit seviyesinde bir sinyal ya da sivil bir hedef olarak değerlendirdi.
Bazı raporlar, İran F‑5’lerinin alçak irtifada bulunmasının, Kuveyt’te üç F‑16’nın düşmesiyle sonuçlandığını belirtiyor. Bu iddialara göre Amerikan kara savunması, dost uçakları düşman hedeflerle karıştırarak ateş açtı.
Modern radar, uyarı veya gelişmiş seyrüsefer sistemleri olmadan alçak irtifada operasyon yürütmek büyük cesaret ve olağanüstü bir beceri gerektirir. F‑5 pilotu, rota takibini harita ve görsel işaretlerle, kimi zaman gece veya zorlu koşullarda yapmak zorundaydı. Uçakların Buşehr’e sorunsuz dönmesi, ayrıntılı planlamanın ve bölgedeki radar kör noktalarının iyi bilinmesinin bir göstergesi sayılıyor.
İran Silahlı Kuvvetleri, savaşın 4. bildirisinde Hava Kuvvetleri pilotlarının Fars Körfezi ülkeleri ve IKBY'deki bazı Amerikan üslerine yönelik operasyonlar gerçekleştirdiğini duyurdu. Bu açıklama operasyonun yalnızca özet bir sunumu niteliğindeydi.
Söz konusu olaylar, Patriot, F‑35 ve F‑18 gibi pahalı ve ileri teknolojiye sahip saldırı savunma unsurlarının, yer yer ustaca planlanmış taktiklere karşı savunmasız kalabileceğine dair bir örnek olarak değerlendiriliyor. Bu operasyon, kimi yorumcular tarafından havacılık tarihinde “teknoloji devine küçük bir aracın beklenmedik darbeyi vurması”olarak bilinmektedir.
Bazı değerlendirmelerde, savaşın başında bu eski uçakların beklenmedik bir etki yarattığı, savaşın sonunda ise yeniden sahneye çıkmalarının sembolik bir anlam taşıdığı belirtiliyor. Bu süreçte farklı bölgelerde yaşanan olaylar ve ateşkesin zamanlaması gibi gelişmeler de dikkat çekici unsurlar arasında gösteriliyor.
yorumunuz